2007-06-13

Świątynie Enochiańskie: Doświadczenie Otchłani

Świątynie Enochiańskie:
Generowanie Doświadczenia "Otchłani" poprzez Świątynię.

Benjamin Rowe, 1987, 1992

Tłumaczenie: Ophiel 118

UWAGA: Technika opisana poniżej może być BARDZO NIEBEZPIECZNA dla emocjonalnego, mentalnego i duchowego samopoczucia maga, który poczyni z niej użytek. Publikuję ja wyłącznie dlatego, że pełne ujawnienie było jednym z warunków, zgodnie z którymi system Enochiańskich Świątyń został mi oryginalnie podarowany. Istoty, które dostarczyły mi podstawowe informacje, stwierdziły, że ludzie nie osiągną dojrzałości duchowej bez wystawienia samych siebie na duchowe niebezpieczeństwa. Moje osobiste doświadczenia przeszkadzają mi jednak w staniu na tak zimnym stanowisku. Te same cele mogą być osiągnięte poprzez bardziej powolne metody, za pomocą których, owe istoty wyrażały same siebie. Mag który wybierze tą technikę musi wziąć na siebie pełną odpowiedzialność zarówno za decyzję, aby tak zrobić, jak i za wydarzenia które będą skutkiem jej zastosowania.
Jeśli mimo tych ostrzeżeń, mag postanowi użyć tych metod, może to zrobić dopiero po skonstruowaniu silnej, w pełni naładowanej Świątyni, zawierającej ołtarze sub-żywiołów. Każda inwokacja stosowana tutaj, powinna być zawsze poprzedzona stworzeniem najsilniejszych barier, jakie mag jest w stanie stworzyć.

-------------------------------------------------------------------------------------------------

Imiona Tablicy Seniorów mogą być uformowane w stół ich samych w sobie, poprzez ułożenie ich imion jednego nad drugim, idąc przeciwnie do ruchu wskazówek zegara, zaczynając od Seniora Jowisza. Dla Tablicy Ziemi, Stół Seniorów wyglądałby tak:


Podobne pseudo-tablice mogą zostać stworzone z innych tablic żywiołów. Imiona sześciu liter powstają poprzez czytanie kolumn z góry do dołu. Imiona te istnieją już w Świątyni, gdzie tworzone są poprzez rysowanie kół zgodnie ze wskazówkami zegara, zaczynając od obojętnie którego kwadratu Seniora Jowisza, łącząc z sąsiadującymi kwadratami innych Seniorów. W swoich naturalnych miejscach, symbolizują one efekt oddziaływania Króla Żywiołu, zgodnie z jego mocą rozchodzącą się wzdłuż ścieżek Seniorów. Lecz imiona te mogą być również użyte w inny sposób.


Po pierwsze, puste heksagony są tworzone tak jak w figurze (), szerokie na pół jednostki, z zewnętrznymi ścianami szerokimi na jedną jednostką. Każda litera imienia jest przyporządkowana do jednego z klino-podobnych segmentów tej struktury w porządku zgodnym z ruchem wskazówek zegara. Każde imię na heksagonie jest umieszczone dokładnie poniżej odpowiadającemu mu ramieniowi koła Seniorów, około 2/3 drogi od centrum Świątyni do końca ramienia, ze stroną bazową na tym samym poziomie co szczyt kolumn. Heksagon jest atrybutem Słońca w centrum wyższej Świątyni, z promieniem Króla Żywiołu schodzącym w dół przez otwór.
Na wykresie podanym powyżej, kolumny są przyporządkowane (od lewej do prawej) Wenus, Słońcu, Saturnowi, Ziemi/Księżycowi, Jowiszowi, Merkuremu i Marsowi. Użyte podczas inwokacji, ich imiona powinny być wibrowane zaraz po nazwach odpowiadających im Królów lub Seniorów i w żadnym innym przypadku. Również, pierwszy zew enochiański powinien poprzedzać inwokacje żywiołu, kiedy używane są te imiona. Kiedy są one wizualizowane w wyższej Świątyni, odpowiedni telesmatyczny obraz Seniora (lub god-formy odpowiedniej planety) powinien być wizualizowany prosto ponad (nigdy w) centrum pustki. Mag powinien stać w promieniu Króla podczas jego inwokacji, oraz przystąpić do identyfikacji samego siebie z największym możliwym wymiarem.

Jako Król Żywiołu i każdy Senior jest przywoływany poprzez odpowiadające mu imię z tablicy, heksagon powinien być wizualizowany jako projekcja samego siebie w dół do dolnej świątyni, tworząc mglistą kryształową kolumnę. Moce Króla lub Seniora są przesyłane w dół wzdłuż kolumny i oddziaływują wówczas na zewnętrzne ściany (w odróżnieniu od klasycznej formuły Świątyni, gdzie moce Seniorów rozprzestrzeniają się by stworzyć rodzaj kurtyny wokół dolnej Świątyni).

W systemie Enochiańskim, sześć planet przyporządkowuje się pierwszym sześciu sefirom Drzewa Życia. Siódma, Saturn, odpowiada ostatnim czterem jako grupie. W tej formule tutaj, Senior Saturna zabiera miejsce [Sol] w Tipheret jako władca żywiołów, a Król Żywiołów rezygnuje ze swoich słonecznych atrybutów, zabierając drugorzędny atrybut ścieżki Shin, która łączy Tipheret i Kether w Drzewie życia Fra Achad'a.

W Drzewie Życia, centralizujący efekt Słońca normalnie powoduje, iż moce wyższego Drzewa są skupiane w Tipheret. Ale kiedy moce Słońca są przemieszczone lub usunięte, równowaga tych sefir przesuwa się w stronę pustej strefy na środku wyższego Drzewa. Ścieżka Shin przechodzi przez tą strefę, ale nie przynosi żadnego skupienia mocy sześciu sefir. Każda z sefir skupia się wówczas na sobie i przyciągająca moc każdej rysuję się w równym stopniu na pustej strefie po środku. Ta strefa doświadcza wypychania mocy na zewnątrz we wszystkich kierunkach, rozdzierając i rozmywając czegokolwiek tam umiejscowionego. Świadomość idzie wzwyż wzdłuż ścieżki Shin i odbiera ten efekt jako doświadczenie Otchłani.

Klasycznie, Świątynia Enochiańska wyraża esencję jedności Tablic z całym Drzewem Życia jako zrównoważoną, zintegrowaną strukturę. Użycie techniki zaprezentowanej tutaj przycisza ową integralność i zastępują ją silnym rozproszeniem mocy. Mag, identyfikujący się ze strumieniem światła Boga Żywiołu, doświadcza pełni siły tego rozproszenia. W zależności od poziomu sukcesu, mag może doświadczyć wielu różnych odczuć. Na najmniej intensywnym poziomie, może on doświadczyć uczucia niewytłumaczalnego "błędu wszystkiego" i niespecyficznej paranoi, lub pewnego rodzaju roztrzęsionej energii jak przy przedawkowaniu metadriny. Na bardziej intensywnym poziomie, będzie on doświadczał czegoś w rodzaju "rozpadu duszy na ekstremalnie małe elementy", podczas gdy każda część jest równocześnie rozdzielana na punkty.

Przy pełnej mocy, doświadczenie to ewoluuje w coś co może być nazwane tylko postrzeganiem pustki; negacją, usunięciem wszystkich wartości ze zbioru wszystkiego co może być absolutnie postrzegane, zarówno wewnętrznie jak i zewnętrznie. Intensywność tej pustki nie może zostać opisana. Na tym poziomie paranoja czasem wraca, powodując że mag odczuwa pustkę jako pochłaniający, wrogi byt. Podatny na tą paranoję, walczący by nie zostać pożartym, przenosi się na ścieżkę, którą Crowley nazywa Czarnych Braci. Jeśli on nie walczy, jest wchłaniany przez pustkę i dzieje się dochodzi do następnego stadium, którego opis jest daremny.


Dopiski

1 Rysunki Seniorów Tablicy Ziemi podane są na początku sekcji każdego Seniora w Księdze Seniorów, dostępnej w archiwach.

2 Idea jakoby jedenasta sefira istniała na tej pozycji jest jednym z największych kłamstw powiedzianych kiedykolwiek. Nieszczęściem jest, iż jacyś niekompetentni nauczyciele stworzyli swoją reputację poprzez rozsiewanie tego dalej. Podczas gdy jest jakaś wizja czegoś co znajduje sie w centrum heksagramu oglądanego z perspektywy dolnego Drzewa, ta wizja jest tylko halucynacją. Świadomość Tipheret widzi zaledwie odbicie samej siebie na powierzchni Wielkiego Morza, tak jak płetwonurek widzi rozmazaną refleksję siebie samego na falach ponad nim.


PS. Tłumaczenie jest beta, kiedyś je poprawię.

1 komentarz:

lukasz21 pisze...

Fajny kurs bardzo mi sie podoba ^^